هرات ( فارسی / پشتو: هرات) سومین شهر بزرگ افغانستان هست. جمعیت این شهر ۴۳۶۳۰۰ نفر هست و مرکز ولایت هرات هست که در دره حاصلخیز رودخانه هروی واقع در غرب کشور افغانستان واقع می باشد. این شهر با قندهار، کابل و مزار شریف از طریق بزرگراه یا جاده کمربندی وصل شده هست. این شهر اغلب به شهر مشهد در همسایگی ایران از طریق شهر مرزی اسلام قلعه و به مرز ترکمنستان از سمت شمال از طریق شهر مرزی تاجیکستان وصل شده‌ هست.


Herāt (/h ɛ ˈ r ɑː t / ; Persian/Pashto: هرات ) is the third-largest city of Afghanistan. It has a population of about 436,300, and serves as the capital of Herat Province, situated in the fertile valley of the Hari River in the western part of the country. It is linked with Kandahar, Kabul, and Mazar-i-Sharif via Highway 1 or the ring road. It is further linked to the city of Mashhad in neighboring Iran through the border town of Islam Qala, and to Mary in Turkmenistan to the north through the border town of Torghundi.

نام هرات به اوستا باز می‌گردد و به طور سنتی به خاطر شراب معروف بوده هست. این شهر دارای چندین مکان تاریخی از جمله ارگ هرات و مسجد جامع هست. در طول قرون‌وسطی، هرات یکی از شهرهای مهم خراسان بود که به نام “مروارید خراسان” شناخته می‌شد. این کشور از اوایل قرن ۱۸ توسط فرمانروایان گوناگون افغانستان اداره می‌شده. در سال ۱۷۱۷، این شهر توسط نیروهای خارجی اشغال شد تا اینکه در سال ۱۷۲۹ اخراج شدند. بعد از درگذشت نادرشاه و احمد شاه، Durrani’s در سال ۱۷۴۷ به قدرت رسید، و هرات به بخشی از افغانستان تبدیل شد. در نیمه اول قرن بیستم ابن شهر شاهد هرج و مرج سیاسی و تهاجم نظامی بود, ولی معاهده صلح پاریس به خصومت جنگ بین انگلستان و ایران پایان داد.


Herat dates back to Avestan times and was traditionally known for its wine. The city has a number of historic sites, including the Herat Citadel and the Musalla Complex. During the Middle Ages Herat became one of the important cities of Khorasan, as it was known as the Pearl of Khorasan. It has been governed by various Afghan rulers since the early 18th century. In 1717, the city was invaded by the Hotaki forces until they were expelled by the Afsharids in 1729. After Nader Shah’s death and Ahmad Shah Durrani’s rise to power in 1747, Herat became part of Afghanistan. It witnessed some political disturbances and military invasions during the early half of the 19th century but the 1857 Treaty of Paris ended hostilities of the Anglo-Persian War.

هرات در مسیرهای تجاری باستانی خاورمیانه, آسیای مرکزی و جنوبی قرار داشته و امروزه یک مرکز منطقه‌ای در غرب افغانستان هست. جاده‌های هرات به ایران، ترکمنستان و دیگر بخش‌های افغانستان هنوز از نظر استراتژیکی حائز اهمیت هستند. این کشور به نام دروازه ورود به ایران، میزان بالای درآمد گمرکی را برای افغانستان جمع‌آوری می‌کند. ایضاً فرودگاه بین‌المللی دارد. شهر دارای تراکم مسکونی بالایی در اطراف مرکز شهر هست. با این حال، زمین‌های تهیبرای درصد بالاتری از شهر (۲۱ درصد) نسبت به کاربری اراضی مسکونی (۱۸ درصد) و کشاورزی بزرگ‌ترین درصد از کل مصرف کل زمین (۳۶ درصد) می‌باشد. امروزه این شهر نسبتاً امن در نظر گرفته می‌شود.


Herat lies on the ancient trade routes of the Middle East, Central and South Asia, and today is a regional hub in western Afghanistan. The roads from Herat to Iran, Turkmenistan, and other parts of Afghanistan are still strategically important. As the gateway to Iran, it collects high amount of customs revenue for Afghanistan. It also has an international airport. The city has high residential density clustered around the core of the city. However, vacant plots account for a higher percentage of the city (21%) than residential land use (18%) and agricultural is the largest percentage of total land use (36%). Today the city is considered to be relatively safe.