کت، لباسی هست که روی قسمت بالایی بدن از جنس پارچه تشکیل شده، برای گرما یا مد لباس پوشیده می‌شود. کت ها بنا به عادت آستین‌های بلندی دارند و در قسمت جلو باز می باشند و با بکاربرده از دکمه، زیپ و حلقه کمربند، یا ترکیبی از برخی از اینها بسته می‌شوند.


A coat is a garment worn on the upper body by either sex, for warmth or fashion. Coats typically have long sleeves and are open down the front, closing by means of buttons, zippers, hook-and-loop fasteners, toggles, a belt, or a combination of some of these. Other possible features include collars, shoulder straps and hoods.

کت یکی از اولین کلمات سبک لباس در زبان انگلیسی هست که به قرون‌وسطی تعلق دارد. همچنین می توانید به واژه پوشاک در فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد که معنای مدرن آن به سی. وقتی که کوت نوشته می شد. کلمه کت از فرانسوی قدیم و سپس لاتین منشعب می‌شود. از واژه هندواروپایی برای البسه پشمی سرچشمه می‌گیرد.


Coat is one of the earliest clothing category words in English, attested as far back as the early Middle Ages. (See also Clothing terminology.) The Oxford English Dictionary traces coat in its modern meaning to c. 1300, when it was written cote. The word coat stems from Old French and then Latin cottus. It originates from the Proto-Indo-European word for woolen clothes.

کاربرد اولیه واژه کت در انگلیسی به معنای پوشش زرهی (chainmail)، پیراهنی از حلقه‌های فلزی، بنا به عادت تا زانو - یا نیمه بلند بوده.


An early use of coat in English is coat of mail (chainmail), a tunic-like garment of metal rings, usually knee- or mid-calf length.

فهرست

کت و شلوار

ایرانیان نخستین کسانی بودند که کت آستین‌دار و شلوار می‌پوشیدند. مردمان دیگر تمدن‌ها چون آشوریان، بابلیان و یونانیان شلوار نمی‌پوشیدند، و حتی یونانیان به ایرانیان به دلیل پوشیدن شلوار کنایه می‌زدند تا جایی که اسکندر علی‌رغم پوشیدن لباس ایرانی، از پوشیدن شلوار امتناع کرد. علاوه بر نقش و نگارهای بدست‌آمده، در آثار تاریخ‌نگاران یونانی چون هرودوت هم این نوآوری ایرانیان بازتاب یافته‌ هست.
در زمان اشکانیان شلوار و بالاپوش‌های آستین‌دار به تن‌پوش مرسوم در سرتاسر خاور نزدیک تبدیل شد. که نمونه‌هایی از شلوار و پیراهن این دوره را می‌توان در تندیس فلزی سردار اشکانی در موزه ایران باستان دید. در دورهٔ ساسانیان کت کوتاه جلوبازی بکاربرده می‌شد که بلندای آن تا زیر سینه می‌رسید و آستین‌های بلندی داشت و با دکمهٔ دایره‌ای‌شکل در جلوی سینه بسته می‌شد. گرداگرد پایین و یقه هم به نوارهای زیبایی مزین بوده‌ هست.
این طرز کت، در نقوش تاق بستان و بشقاب‌های نقره‌ای این دوره ثبت شده‌ هست.
بنا به روایتی کت و شلوار به شکل امروزی در ایران از دورهٔ صفویه رواج یافت و به خصوص بعد از انقلاب مشروطه با گسترش سفرها به اروپا، کت و شلوار در میان مردان ایرانی مورد استقبال واقع شد.

پیرامون واژه‌ی شلوار :

۱. واژه‌ی شلوار در اساس شَروار و شَروال بوده‌است که عرب‌ها آن را سروال گفته و جمع آن را سراویل گویند. در آذری، لری و کردی نیز شروال گفته می‌شود. در زبان مجاری آن را شلواری (Schalwary) و در لاتین آن را سارابارا (Sarabara) گویند. در انگلیسی واژه pajama از دو واژهٔ فارسی (پا) و (جامه) ساخته شده‌ هست.
در پارسی پهلوی، بدان سلوار گفته می‌شده‌است. ۲. واژه شلوار از ترکیب کلمه (شَل) + پسوند مشابهت (وار) به معنای شبیه لنگ و آویزان درست شده است.

پوشش زنان

پوشش زنان در ایران باستان بر نقوش سنگی که در ارگیلی ترکیه یافت شده‌است، زنی ایرانی با چادر سوار بر اسب نشان داده‌شده‌است (ترکیه در آن دوران بخشی از ایران بوده‌است). حتی از زیر برف‌های منطقهٔ پازیریک روسیه (که در آن دوران بخشی از ایران بوده‌است)، سرپوش‌های پارچه‌ای زنان هخامنشی پیدا شده‌ هست.
در یکی از مهرهای سنگی هخامنشی که امروزه در موزهٔ لوور نگهداری می‌شود، یک شاهزاده هخامنشی به همراه همنشینان زنش (ندیمه‌هایش) دیده می‌شود، که شاهزاده چادر و همنشینان سرپوش دارند.


ویژگی‌های واژه: کت


برابر ابجد: ۱۹۱۹

منابع

۱٫ صنعت_پوشاک_در_ایران_باستان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
۲٫ صنعت_پوشاک_در_ایران_باستان - برگرفته از واژه یاب
۳٫ coat - Wikipedia

دریافت نسخه ورد مقاله صنعت_پوشاک_در_ایران_باستان

کد مطلب3359